'Nou,' peinst Oskar, en krijgt dan een idee:
'Met wolken natuurlijk.'
'Natúúúrlijk,' kraait Rico. Hij steekt trots zijn borst vooruit, alsof hij de oplossing zelf heeft bedacht.
'Kijk,' zegt de bal. 'Daar komen er juist een paar aan. Zien jullie dat? Kom, Oskar. Spring snel op mijn rug. Dan drijven we ze het gat in, totdat het helemaal is gevuld.'

En Oskar springt op de rug van de bal, en daar gaan ze dan de wijde lucht weer in. Met zijn armen zwaaiend krijgt Oskar de wolken langzaam in beweging en daarna duurt het niet lang totdat ze allemaal het gat in gedreven zijn. Want wolken zijn net schapen: als er één een richting op gaat dan volgt de rest vanzelf.

'Hoera,' roepen de pinguin en Rico, die het vanaf de grond in spanning allemaal volgen. En ze springen en dansen dat het een lieve lust is.

Ga verder