Daar heeft hij gelijk in. Want zie daar, wat er in de verte komt naderen. Eerst een zwart vlekje, maar al gauw is het beter te zien. Het is een zwarte vogel met een witte buik.
'Een zwart-witte papagaai!' roept Oskar uit.
'Nee hoor,' lacht de bal. 'Dat is een vogel, die pinguin wordt genoemd.'

'Het land, waar de ijsjes aan de bomen groeien?' zegt de pinguin als de bal het hem uitgelegd heeft. 'Maar dat bestaat toch helemaal niet. Wie heeft dát nou weer bedacht?'
En hij rolt over de grond van de pret.





Nou. Dat is ook wat moois, bromt Oskar. Daar staan we dan, in de kou.
'In de kou?' zegt de pinguin. 'Hoe kom je daar nou bij? Het is juist zo warm sinds dat gat in de lucht is gekomen, waar de zon doorheen kan kijken. Het ijs smelt ervan en de zee wordt steeds hoger. Als dat zo doorgaat dan hebben we in korte tijd helemaal geen land meer, ook al groeien er dan geen ijsjes aan de bomen.'











































































Reacties

Populaire posts van deze blog